Η μπάντα, το ρίσκο και ο διχασμός

21 Φεβρουάριος 2015 12:02 μμ

2 0

Eχει διασκευάσει από Χατζιδάκι μέχρι Τσιτσάνη κι από Γκέρσουϊν μέχρι Μπιτλς. Για τον Vassiliko εξάλλου, όπως αποδεικνύεται μέσα από την πλούσια δραστηριότητα που έχει αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια, η μουσική είναι ένα ενιαίο και αστείρευτο ποτάμι έμπνευσης, το οποίο προσαρμόζει πάντα στα δικά του, ιδιαίτερα καλλιτεχνικά μέτρα.

Αυτόν τον ξεχωριστό μουσικό κόσμο του θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε επί σκηνής, στις τρεις ζωντανές εμφανίσεις που θα πραγματοποιήσει, στον «Σταυρό του Νότου Plus», στις 28 του μήνα και στις 7 και 14 Μαρτίου. Θα συμπράξει με την Ελλη Πασπαλά, ενώ θα πλαισιώνεται από δύο εξαιρετικούς μουσικούς, τον Ντέιβιντ Λιντς και τον Τάκη Φαραζή.

Θα παίξουμε ένα σύνολο από κομμάτια που αγαπάμε και οι δυο μας ως τραγουδιστές αλλά και όλοι μαζί (Ντέιβιντ Λιντς, Τάκης Φαραζής) ως μουσικό σύνολο. Γιατί η προσπάθεια και όλο το φόκους σε αυτήν τη συνεργασία είναι μια δουλειά που θα είναι ιδιαίτερα ομαδική, με τρόπο που δεν έχει γίνει ιδιαίτερα στα μουσικά πράγματα. Ναι μεν επικοινωνούμε αυτή την παράσταση χρησιμοποιώντας τα δύο ονόματα Ελλη - Vassilikos, όμως η ουσία είναι μια τετραμελής μπάντα που παίζει εξαιρετικά συνολικά, δημιουργικά και ενορχηστρωτικά. Είμαστε όλοι στη σκηνή στο σύνολο της παράστασης και οι τραγουδιστές είναι και οργανοπαίχτες. Οταν η Ελλη π.χ. τραγουδάει, εγώ παραμένω στη σκηνή ως μουσικός, το ίδιο και αντίστροφα.

Φυσικά. Η συνεργασία με την Ελλη ήταν πάντα εύκολη, αβίαστη, χωρίς πολλά λόγια. Το ίδιο ακριβώς και με τον Ντέιβιντ. Με τον Τάκη συνεργάζομαι εκτενώς πρώτη φορά, όμως μπορώ ήδη να πω τα ίδια και γι' αυτόν. Νομίζω πως αυτό το σύνολο δεν θα σταματήσει μετά το πέρας των παραστάσεων.

Οχι, δυστυχώς. Οχι εύκολα. Μπορώ με χαρά και δόση περηφάνιας όμως να πω ότι δεν έχω κάνει καμία αποτυχημένη συνεργασία, σε κανένα επίπεδο. Κι αυτό μάλλον συμβαίνει γιατί ποτέ δεν πλησίασα ή πλησιάστηκα από συνεργάτες για λόγους ευτελείς. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι λίγοι, ήταν και είναι όμως όλοι εξαιρετικοί. Και ευτυχώς όλοι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους.

Το κάθε ένα έχει τα δικά του καλά. Η διαφορά είναι μόνο στην κατεύθυνση και τη σύσταση της κάθε περίπτωσης. Οταν είμαι μόνος μου συνήθως έχω μια ροή πολύ πιο προσωπική και διαμορφώνω το πρόγραμμα με τρόπο που να απαιτεί τη μεγαλύτερη δυνατή φωνητική ποικιλομορφία. Σε μια συνεργασία αυτό είναι πιο εύκολο, γιατί η εναλλαγή αυτή γίνεται αυτόματα από τον ήχο μιας άλλης φωνής.

Πέρα από τις παραστάσεις με την Ελλη, το πιο σημαντικό πράγμα για μένα τώρα είναι η ολοκλήρωση του επόμενου άλμπουμ μου. Εχει φτάσει σε ένα αρκετά καλό σημείο, αλλά κάπως πιο αργά απ' ό,τι θα ήθελα σε ρυθμό, γιατί τελειώνω και με το πανεπιστήμιο σε λίγους μήνες και έχω τρομερά πολλή δουλειά.

Συνεχίζω, ναι. Εντεκα χρόνια πια. Δεν ξέρω πώς θα ήμουν αν όλα αυτά τα χρόνια ζούσα στην Ελλάδα. Καμιά φορά το σκέφτομαι αυτό. Ομως έχω την αίσθηση ότι για κάποιο λόγο θα είχα χειρότερη σχέση με τον εαυτό μου. Εφυγα όταν συνειδητοποίησα ότι κινδυνεύω να γίνω κάτι που δεν μου αρέσει. Και δεν είχα καμία διάθεση να πάρω αυτό το ρίσκο, παρότι επαγγελματικά θα έλεγε κανείς ότι ήταν λάθος κίνηση. Εχω αλλάξει. Και, ευτυχώς, με τρόπο που μου αρέσει.

Ελπίζεις ότι τα πράγματα θα αρχίσουν, επιτέλους, να γίνονται καλύτερα; Η αλλαγή ήταν απαραίτητη, γι' αυτό και ήρθε. Δεν ξέρω ποια θα είναι τα αποτελέσματα, αλλά για πρώτη φορά τα πράγματα είναι κάπως καθαρά. Και αυτό το χρειάζεται ο κόσμος περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Η κυβέρνηση φαίνεται να είναι σύμμαχος των πολιτών μετά από πολλά χρόνια κι αυτό είναι πρωτόγνωρο και τονωτικό, ηθικά πρωτίστως. Τα υπόλοιπα θα δείξουν.

Η μετεμφυλιακή Ελλάδα. Ο εσωτερικός πόλεμος και ο διχασμός σε αυτήν τη χώρα δεν τελείωσαν ποτέ. Θα χρειαστούν χρόνος και πολλές γενιές. Δυστυχώς.

Διαβάστε επίσης: Εκτιμώ ότι θα ήταν καλύτερα για την Ελλάδα εκτός ευρώ

Πηγή: ethnos.gr

Για την κατηγορία της σελίδας

Loading...