σε μια άλλη εποχή | Πολιτιστικά | naftemporiki.gr

5 Δεκέμβριος 2013 9:38 μμ

3 0

σε μια άλλη εποχή | Πολιτιστικά | naftemporiki.gr

Στις ιστορικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες του 19ου αιώνα, ο Τζουζέππε Βέρντι υπήρξε ο συνθέτης, που έζησε εκείνη την μοναδική στιγμή στην ιστορία της μουσικής, κατά την οποία η υψηλή τέχνη έγινε ταυτόχρονα και λαϊκή.

Με αφορμή τον φετινό εορτασμό των 200 χρόνων από τη γέννηση του ιταλού συνθέτη, μία από τις κορυφαίες όπερές του, ο «Ριγολέττος», παρουσιάζεται σχεδόν σε όλα τα λυρικά θέατρα της υφηλίου. Έτσι, και η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει - σε σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια του Νίκου Σ. Πετρόπουλου, μουσική διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού και με σπουδαίους έλληνες και ξένους ερμηνευτές - το έργο, που αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες όπερες όλων των εποχών, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, για 8 παραστάσεις, στις 6, 7, 8, 10, 11, 13, 14 και 15 Δεκεμβρίου, στις 8 το βράδυ.

Το τρίπρακτο μελόδραμα «Ριγολέττος», που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1851, στη Βενετία, είναι εμπνευσμένο από το θεατρικό έργο «Ο βασιλιάς διασκεδάζει» (1832) του Βίκτωρος Ουγκώ και το ποιητικό κείμενο υπογράφει ο Φραντσέσκο Μαρία Πιάβε. Η ιστορία του αφηγείται τον έρωτα της Τζίλντας, κόρης του καμπούρη αυλικού γελωτοποιού Ριγολέττου, για τον έκλυτο Δούκα της Μάντοβας, ο οποίος της παρουσιάζεται ως φτωχός φοιτητής. Προκειμένου να εκδικηθεί για τη χαμένη τιμή της κόρης του, ο Ριγολέττος καταστρώνει τη δολοφονία του Δούκα. Ανακαλύπτοντας τα σχέδια του πατέρα της, η Τζίλντα αποφασίζει να σώσει τον αγαπημένο της και να θυσιαστεί, παίρνοντας τη θέση του.

Ο Νίκος Σ. Πετρόπουλος μεταφέρει τη δράση από τη Μάντοβα του 16ου αιώνα στην Ιταλία του Μουσολίνι, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, με το αλαζονικό περιβάλλον του έκλυτου Δούκα της Μάντοβας να ενσωματώνεται σε αυτή την εποχή της συνομωσίας και της υπεροψίας. Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης: «Μιλάνο, Μάρτιος του 1938. Η Ιταλία, αυτοκρατορία πλέον από το 1936. Το απόγειο της φασιστικής δόξας. Ένα κράτος πριν την αρχή της κατάρρευσης και της καταστροφής. Ήθη έκλυτα, υπεροψία της εξουσίας, αυθαιρεσία, καμαρίλα, συνωμοσίες, οίηση. Το ιδανικότερο πλαίσιο για μία χρονολογική τίμια μεταφορά του Ριγολέττου σε ένα φιλμ νουάρ. Όμως, όλα αυτά δεν τα αντιμετωπίζουμε ακόμα και σήμερα; Να, λοιπόν, η δυναμική του έργου».

Πηγή: naftemporiki.gr

Για την κατηγορία της σελίδας

Loading...